En Güzel El Resimleri
Bazı eller vardır… sadece bir nesneyi tutmaz, bir duyguyu taşır. El resimlerini çekmeye başladığımda, sadece estetik kaygılarım vardı. Ama zamanla fark ettim ki; her elin bir hikayesi, her parmağın bir geçmişi varmış.
İlk fotoğrafını çektiğim el, yaşlı bir terziye aitti. Parmakları nasırlıydı, tırnaklarının kenarında iplik izleri… Ama öyle bir sevgiyle tutuyordu iğneyi ki, sanki her dikiş bir dua gibiydi. O fotoğraftan sonra anladım: eller, sessiz bir dil konuşur.
Bir başka karede genç bir müzisyenin elleri vardı. Tellerin üstünde dans eder gibiydiler. Parmak uçlarındaki nasır bile şiirsel duruyordu objektifimde. O gün şunu yazmıştım not defterime: “Eller, bir melodiyi söylemeden de anlatabilir.”
Ve bir gün… küçük bir çocuğun elini çektim. Avucunun içinde annesinin parmakları vardı. Fotoğraf flu çıkmıştı ama hissi çok netti: Güven. Belki de en güzel el resmi oydu.
Bu sayfa, yalnızca ellerin güzelliğini değil, o ellerin neler tuttuğunu, neler bıraktığını da anlatmak için var. Her karede bir anı, her çizgide bir geçmiş var.
Bu yolculukta bana eşlik etmek istersen, en sade ama en anlamlı uzuvlarımız olan ellere birlikte bakalım… Çünkü bazen bir el, bin kelimeden daha fazlasını söyler.